بسم الله الرحمن الرحیم اسلام علیک یا ابا عبدالله مقدمه: با فرا رسیدن ما محرم همه ی شیعیان به تکاپو میxadافتند که مجالس عزادری برای سید شهدا، هرچه بهتر و با شکوهxadتر برگزار کنند؛ حق هم همین است که ما شیعیان برای زنده نگه داشتن قیام حسینی و حماسهxad ی حسینی و تعظیم شعائر اسلامی مطابق آیهxad ی « ذَلِکَ وَمَن یُعَظِّمْ شَعَائِرَ اللَّهِ فَإِنَّهَا مِن تَقْوَى الْقُلُوبِ»هر چه بیشتر تلاش و عمل کنیم انxadشاءالله. رهنمودهای از امام خمینی (ره) شاید غربزدهxad ها به ما میxadگویند ملت گریه، و شاید خودها نمیxadتوانند تحمل کنند که یک قطره اشک مقابل چقدر ثواب است، یک مجلس عزا چقدر ثواب دارد، نت

بسم الله الرحمن الرحیممقدمهتلاش میxadکنیم در ایام سوگواری سالار شهیدان، حضرت امام حسین (ع) به تبین بیشتر و بهتر قیام تاریخ ساز و بیدارکننده جهانیان بپردازیم، ان شاالله. موضوع این بحث، حماسهxad ی حسینی است. حماسه، یعنی شدت و صلابت و شجاعت است. امام حسین علی بر خلاف همه xadی داستان xadهای حماسی موجود تنها قهرمان و شخصیت حماسی برای یک گروه و قوم خاصی نیست بلکه او یک شخصیت حماسی است، اما نه حماسهxad ی قومیت، بلک حماسیه بشیریت است.سخنش، عملش، حادثه xadاش و همه چیزش هیجان و تحریک است، القای نیروی اسلام است. در تاریخ بشریت، از نظر شدت حماسی بودن و از نظر علوّ حماسهxad ی انسانیت – نه قومیت – یک شخصیت حماسی مثل او نمی توان پیدا کرد و به همین دلیل؛ او و حماسه xadاش هر دو بیxad نظیرند و متآسفانه ما مردم هیچ کدام را

بسمه تعالی مسیر عاشقی خاطره یک زائر اربعین برای رفتن به سفر اربعین دو دل بودم 7 روز مانده بود به روز اربعین یکی از رفقا به من گفت میاید بریم پیاده روی منم گفتم اره نه پاسبرد داشتم نه ویزا به سرعت رفتیم اداره گذرنامه و دو روزه گذرنامه ی اماده شد. بعد به سمت مرز مهران رفتیم. از مرز که عبور کردیم ما سوار تریلی شدیم; ماشین پر از زائرین شد به رفیقم گفت شما که مداح هستید نوحی بخوانید و ما سینه بزنیم و ایشان شروع به مداحی کرد و زائرین شروع به سینه زدن کردند یکی از ماندگارترین عزاداری ها رو در ماشین تریلی انجام دادیم چون همه عاشقانه و از ته دل ب ای ابا عبدالحسین سینه می زدند. بعد از 30 دقیقه به نزدیکترین شهر به مرز رسیدم و شیعان عراقی از ما پذیرایی گرمی کردند. صبح باز سوار تریلی شدیم و ما را به

بسمه تعالی ادامه ی خاطره یک زائر اربعین پا در مسیر دلدادگی گذاشتیم. گام به گام به جلو می رفتیم خیل عظیم جمعیت عاشقان را نظاره گر بودیم. چند ساعتی حرکت کردیم تا شب شد و در یکی از موکب ها مستقر در کوفه رفتیم. در موکب با چند نفر از هموطنان که ساکن تهران بودند اشنا شدیم. رفیق ما از فرط خستگی دچار کوفتگی بدن شده بود که رفقای تهرانی ما انچنان ماهرانه ایشان را ماساژ دادند که تمام خستگیش از بدنش خارج شد. صبگاه با افرادی تهرانی که تازه اشنا شده بودیم حرکت کردیم خیلی ادم های با صفایی بودند در مسیر به گپ و گفتی کردیم تا کم کم وارد مسیر اصلی که نشانگر ان عمودها بود شدیم. عجیب بود انبوه جمعیت این همه جمعیت در یک مسیر به یک مقصد و برای یک هدف در طریقی گام گذاشتن. متوجه این جمله شدم که "حب الحسین یجمعنا"